เคยอยากเป็นครูมั้ยคะ เราเคยค่ะ…

ตอนเด็กๆเราอยากเป็นครู อยากเป็นครูมัธยมด้วย คิดว่าเวลาเห็นเด็กดื้อๆอาจจะทำให้คิดถึงตัวเองหรือเพื่อนตอนนั้นได้

ตอนเข้ามหาลัยมาก็ไม่อยากเป็นครูแล้ว เพราะคิดว่าตัวเองคงปรับตัวให้เข้ากับระบบราชการไม่ได้ เราคงไม่เหมาะที่จะเป็นครู

แต่พอทำงานสักพัก ก็ได้มีโอกาสลองสอนคนอื่น
พอเห็นนักเรียนที่เราสอนมีการเปลี่ยนแปลง จากทำไม่ได้ กลายเป็นทำได้ พอเห็นเค้าดีขึ้น เราก็ดีใจอ่ะ รายได้จากการสอนมันอาจจะไม่มากมายอะไร แต่ถ้าเจอนักเรียนน่ารักๆ งานสอนเป็นงานที่ทำให้มีความสุขมากจริงๆ

วันนี้มีเรียนภาษาอังกฤษที่บริษัท นั่งข้างๆน้อง อาจารย์ก็สอนเร็วนิดหนึ่ง เพราะมันเป็นคอร์ส re-training คือคนได้แล้วมันก็ไปเร็วๆได้ แต่ถ้าไม่ทันก็จะไม่ทันได้คิดจริงๆ แค่ฟังแล้วกา a b c d ตามไป
เราก็เลยอธิบายให้น้องฟัง สอนว่าข้อนี้คิดยังไง พอสอนแล้วน้องเข้าใจ น้องก็บอกว่าอยากเรียนกับเรา อาทิตย์หน้าเอาอีก ขอให้สอน ฟังแล้วมันก็ดีใจนะ เวลามีคนบอกว่าอยากให้เราสอนนี่รู้สึกเหมือนมีผีเสื้อเป็นร้อยบินอยู่ในท้อง

เมื่อก่อนเคยคิดว่า ชั้นต้องเก่งก่อน ชั้นถึงจะสอนคนอื่นได้ แต่ตอนนี้ความคิดก็เปลี่ยนไปแล้ว คิดว่าไม่ต้องเก่งมากก็ได้ แต่ต้องใส่ใจ มีใจอยากจะถ่ายทอดสิ่งที่ตัวเองรู้จริงๆ เราว่าครูที่เก่งคือครูที่ทำเรื่องที่เข้าใจยากๆ ให้เป็นเรื่องที่เข้าใจง่ายๆได้ ไม่ใช่คนที่เข้าใจเรื่องยากๆ แล้วก็พูดออกมาให้เป็นเรื่องยากกว่าเดิม

เราชอบสไตล์การสอนของอาจารย์ปิงดาว้องก์ กับครูพี่แนนมาก ก็พยายามเอามาปรับใช้กับการสอนของตัวเอง
ไม่ใช่ว่าการสอนที๋โรงเรียนหรือมหาลัยไม่ดีนะ แต่ด้วยบทบาทหน้าที่ของคำว่าอาจารย์ ไม่ใช่ติวเตอร์ มันเลยมีบางคำที่พูดไม่ได้ เลยอาจจะสนุกน้อยกว่าเรียนข้างนอกหน่อย แต่ถ้าได้เจอครูดีๆ สิ่งที่ครูสอนมันจะอยู่ในหัวเราไปตลอด

กับเส้นทางสายครูพาร์ทไทม์เราก็ยังต้องพยายามอีกเยอะ กับงานประจำเราก็จะคิดบวกให้มากๆ

นี่ต้องคอยบอกตัวเองตลอดเวลาเพราะเป็นคนมืดมน แถมสถานการณ์ที่เจอแต่ละวันยิ่งชักจูงให้เข้าสู่ด้านมืดได้ง่ายๆ

พอคิดอย่างนี้แล้วเห็นที่เพื่อนแชร์เพจรับจ้างทำการบ้านมาแล้วก็รู้สึกว่า อยากตั้งเพจให้คำปรึกษาน้องๆที่กำลังเรียนอยู่จริงๆนะ ถึงจะเหนื่อยมากขึ้น แต่ถ้ามันช่วยอะไรเยาวชนของชาติได้บ้างก็คงดี ไม่อยากให้ความตั้งใจนี้หายไปเลยโพสเตือนตัวเองเอาไว้

ก่อนหน้านี้ตอนไปสอนภาษาอังกฤษน้อง ก็เอาบทความในบางกอกโพสต์มาสอน

http://www.bangkokpost.com/learning/easy/627168/homework-the-easy-way-do-you-do-it

เรื่องของเพจช่วยทำการบ้าน copy&paste คือเด็กบางคนก็บอกว่าเราไม่ได้แค่ copy นะ ช่วยไม่ได้นี่ ก็ครูแสดงให้เราเห็นว่าคะแนนสำคัญกว่าการศึกษา

เอาจริงๆสมัยเรียนเราก็ลอกการบ้านนะ แต่ไม่ได้ทำจนเป็นนิสัย ส่วนมากจะไม่ส่งเลย อยากหักคะแนนก็หักไป

ส่วนสมัยนี้มันมีเทคโนโลยี แทนที่จะไปนั่งลอกตอนเช้า ก็ลอกออนไลน์กันเลย ลอกกันมาตั้งแต่รู่นปู่รุ่นย่าแล้ว แต่ถามว่า ลอกแล้วได้อะไรนอกจากคะแนนที่หลอกตัวเองมา

พอคิดแบบนี้แล้วก็อยากทำเพจช่วยให้คำปรึกษาในเรื่องที่ตัวเองพอจะมีความถนัดบ้างจริงๆนะ

ได้เมลล์คุยกับอาจารย์คนญี่ปุ่นแล้วรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมา เลยอยากเก็บรักษาความรู้สึกแบบนี้เอาไว้ในรูปแบบของตัวอักษร วันหลังมาอ่านจะได้รู้ว่าเราเคยอยากทำอะไร อยากเป็นอะไร

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s