คุณต้องซ้อมๆๆๆๆ

วันนี้อ่านเจอในหนังสือกุญแจ 500 ว่า
書く力をつけたいのなら、毎日、日記をつけることだ。
ถ้าอยากเสริมสร้างความสามารถในการเขียน จงเขียนไดอารี่ทุกวัน
จำได้ว่าหัดเขียนไดอารี่ตามคำแนะนำของรุ่นพี่คนหนึ่ง เขียนอยู่หลายปีจนสมุดหมดไปหลายเล่ม แต่พอเริ่มเรียนมหาลัยก็ค่อยๆเขียนน้อยลง พอทำงาน ก็กลายเป็นเลิกเขียนไปเลย

ก่อนหน้านี้มีปัญหาเครียดกับเรื่องงาน พอดีรุ่นพี่คนนี้ขอให้ช่วยเขียนจดหมายเป็นภาษาญี่ปุ่นให้หน่อย ก็เลยใช้โอกาสนี้พิมพ์อีเมลคุยกับเค้าซะยาวเหยียด อารมณ์ระบายความในใจเรานั่นแหละ ซึ่งพี่เค้าก็รับฟังและให้คำตอบที่ใส่ใจมากๆ
เราบอกไปว่าอยากเป็นนักเขียน เขาบอกให้เราเลิก close แล้ว open ซะ อยากทำอะไรลงมือทำเลย

แต่เราก็รู้ว่าการนั่งมโนแล้วเขียนน่ะมันไม่ทำให้งานเราออกมาดีหรอก
อีกอย่าง เราไม่เก่งพอ ช้อมูลไม่ปึ้กพอ ทักษะไม่พอ (นี่ไง ความคิดของคนที่ close แบบสุดๆ คือติดอยู่ในกรงห้องสี่เหลี่ยมที่ขังชีวิตตัวเองไว้นานแล้ว ย้ายร่างกายก็แค่บ้านกับที่ทำงาน)

เราปิดตัวเองมานานแค่ไหนแล้วนะ? ชีวิตที่ไม่เคยมองท้องฟ้า มองดาวด้วยอารมณ์สบายใจ ไปทะเลก็เพิ่งไปมา แต่เป็นคนจัดท่องเที่ยวบริษัท ไม่ได้รู้สึกผ่อนคลายอะไร หนังสือก็ไม่ค่อยได้อ่าน อ่านแต่ตังหนังสือแสงในคอมเอา

เราเริ่มทนกับชีวิตแบบนี้ไม่ไหว อยากลาออกจากงานบ่อยๆแต่ก็หายใจลึกๆ พยายามอดทน เพราะมีเป้าหมายในใจอยู่ หยุดตอนนี้ก็เหมือนแพ้ ไม่อยากจะรู้สึกอย่างนั้นก็เลยต้องอดทนต่อไป

แต่การลงมือทำ มันทำให้เราคืบหน้าจริงๆนะ ดีกว่าหาขออ้างนู่นนี่ เอาแต่พูดว่าไม่ก็เท่ากับยืนอยู่ที่เดิม แต่ถ้าเริ่มลงมือทำ ก็กำไรแล้ว

เอาง่ายๆ เราเกลียดการอ่านหนังสือเรียนภาษาญี่ปุ่นมาก ซื้อมากี่เล่มๆ ใหม่เอี่ยม สภาพดีสุดๆ เรียกว่าไม่เคยเปิดเลย
อย่างกุญแจ 500 เนี่ย ซื้อตั้งแต่เป็นฉบับเก่า อ่านไม่จบก็ทำหาย
เลยไปซื้อฉบับปรับปรุงใหม่มา วางทิ้งไว้เป็นปีๆ เพิ่งหยิบเอามาอ่านเมื่อปีที่แล้วนี้เอง

แต่เราอ่านวันละบท วันไหนยุ่งจริงๆก็ไม่ได้อ่าน วันไหนขี้เกียจก็อ่านข้ามๆ
เชื่อมั้ย เราอ่านจบบทที่ 28 เมื่อกี้เอง (หนังสือมี 30 บท)
เอาจริงๆจำอะไรไม่ได้หรอก อ่านแบบผ่านๆจริงๆ แต่พอได้เห็นว่า เฮ้ย เรากำลังจะอ่านมันจบเล่มแล้วนะ มันดีใจน่ะ รอบนี้ไม่เข้าใจ ก็อ่านใหม่อีกรอบ ถ้ายังไม่เข้าใจ ก็อ่านใหม่อีกรอบ

เราชอบสอนคนอื่นว่า มืด 7 สว่าง 7 อาจารย์สอนกฎหมายที่มหาลัยเคยสอนมา ว่าถ้าอ่าน7รอบแล้วยังมืดอยู่ ให้อ่านอีก7รอบ
สอนคนอื่น แต่ตัวเองไม่เคยทำ ส่วนมากอ่านรอบเดียว อ่านไม่จบด้วยซ้ำ แต่เราชอบจดโน้ตน่ะ แก้ง่วงดี แต่พอเรียนเยอะๆ มาจดโน้ตก่อนสอบวันเดียวมันก็ไม่ทัน กลายเป็นอ่านไม่จบ ก็เลยทำได้ไม่ดีพอ

ไม่ได้อยากเก่งเพื่อเอาชนะใคร แต่ไม่พอใจที่ตัวเองขี้เกียจ อยากเอาชนะตัวเองให้ได้

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s