06 ยังคงอยู่ที่เรื่องของแรงบันดาลใจ

เราเคยพูดถึงอาจารย์ที่เป็นแรงบันดาลใจในการเรียนภาษาญี่ปุ่นของเรา

อาจารย์กลับญีปุ่นตอนเราอยู่ปีสามหรือปีสี่นี่แหละ หลังจากนั้นเราก็ไปญี่ปุ่น แต่ไมไ่ด้เจออาจารย์เลยเพราะอาจารย์อยู่โตเกียว แต่เราอยู่โอซาก้า

แต่เราก็ติดต่ออาจารย์ทางเมลล์ตลอด ไม่มาก ไม่บ่อย แต่ไม่หาย

เมื่อวานเพิ่งไปเจออาจารย์มา อาจารย์มาไทยประมาณ 3-4 วัน

อาจารย์อยากไป Terminal 21 กับร้านจิม ทอมป์สัน

ก่อนหน้านั้นคุยกันทางเมลล์ไว้ อาจารย์ถามว่าอยากได้ของฝากอะไรมั้ย

เราเลยบอกว่าขอแค่มุกิชา(ชาข้าวบาร์เล่ย์) เอาัอันถูกๆ 54 ถุง ไม่เกิน 200 เยนก็พอแล้ว เบาและถูกดี

ของฝากจากญี่ปุ่นเราไม่ได้อยากได้อะไรเป็นพิเศษหรอก แต่เรามีของที่เราอยากได้จากอาจารย์ คือหนังสือสอบวัดระดับ

ถ้าอาจารย์ให้หนังสือ เราคงอยากอ่านมากขึ้น

ปรากฏว่าอาจารย์ซื้อมาให้ตั้งสามเล่ม และหนึ่งในนั้นมีเล่มที่มีชื่ออาจารย์เป็นผู้แต่งด้วย เรางี้กรี๊ดสลบ แต่กรี๊ดอยู่ในใจนะ

ตอนเจออาจารย์ อาจารย์ก็กอดเบาๆ เราก็แตะๆแบบสุภาพ คือเราไม่ค่อยบ้าดารานักร้องนะ ยกเว้น SNSD 

เรามากรี๊ดคนในชีวิตจริงมากกว่า ซึ่งอาจารย์คนนี้เรากรี๊ดสุดๆ กรี๊ดมาตั้งนานแล้ว

เราขออาจารย์ชวนเพื่อนมาด้วย ก็เลยนัดเพื่อนไว้ที่เทอร์มินัล ดูอาจารย์มีความสุขกับการถ่ายรูป และได้เจอนักเรียนที่จบมาทำงานแล้ว

อาจารย์บอกว่ารู้สึกว่าดีจังที่เลือกเป็นครู เราก็บอกว่าขอบคุณอาจารย์ที่สอนภาษาญี่ปุ่นเรา เราเลยมีวันนี้ได้

อาจารย์พูดเรื่องแต่งงาน ว่าอยากแต่งงาน แต่ดูๆแล้วคงจะยากนะ อาจารย์ดูยุ่งๆ

เราเลยบอกให้อาจารย์มาเลี้ยงแมวและทำความสะอาดให้บ้านเรา อิอิ

ช่างเป็นลูกศิษย์ที่กวนตีนจริงๆ ก็แซวๆอาจารย์เรื่องแต่งงานเรื่องอายุบ้าง

หลังจากนั้นเราให้เพื่อนพาอาจารย์ไปลานเบียร์ ส่วนเราก็ไปรับแมวมาเลี้ยง

เป็นหนึ่งวันที่มีความสุขจริงๆ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s