05 ความพอดีอยู่ทีไ่หน

เมื่อวานไปซื้อของให้บริษัท ใช้เวลาแค่ 1 ชั่วโมงก็กลับมาได้ ออกไปตอน 11.00 กลับมา 12.00 เที่ยงพอดี กำลังจะไปกินข้าว

คือตอนซื้อของกุสปีดเร็วกว่านรกมากนะ แบบว่าวิ่งๆไม่ใช่แค่ที่เดียว มันช้าที่แคชเชียร์โลตัสกับออกใบกำกับภาษีนี่แหละ

สัส! ยังไม่ทันได้นั่งเลยนายเรียกให้ไปแปล แปลอีกครึ่งชั่วโมง หนีมากินข้าวสิบห้านาที คือแบบกุกินข้าวกับคนอื่นไง มันต้องกินพร้อมกัน เค้าเลยแบ่งข้าวไว้ให้ อนาถสัส

กินข้าวเสร็จในสิบห้านาที ล้างจานเอามาเก็บยังไม่ทันได้กินน้ำ แม่งนายวิ่งสวนออกมายังเคี้ยวข้าวอยู่ ต้องวิ่งตามมันออกไปแปล

นี่เวลาพักกุนะเฟ้ย ไอ้!@#$%^&* 

เอาเหอะ เคสนี้งานด่วนจริง ยุ่งก็ต้องทน ทำใจๆ

คือตอนยุ่งแม่งก็ยุ่งชนิดว่าจะไปขี้ยังไมไ่ด้

แต่ตอนว่างนี่นั่งไปเหอะ หาวแล้วหาวอีก คนอื่นก็ชอบคิดว่ากุว่าง เลยเอางานอื่นมาให้ทำ พอทำงานอื่นแล้วงานล่ามเข้าเยอะๆนี่แม่งนรกโคตรๆอ่ะ

เป็นอาชีพที่แม่งคิดอะไรเองไม่ได้ ต้องเก่ง ต้องรู้ทุกเรื่อง และไม่มีความพอดีอะไรเลย

ทำไมถึงทำอาชีพนี้ ส่วนใหญ่กุว่าไม่ใช่ใจรักหรอก

อยากได้ตังค์ ถ้ามีรุ่นน้องมาถามเรื่องอยากเป็นล่ามงั้นงี้กุจะตอบเลยกุไม่ได้อยากเป็น กุอยากได้เงินค่ะ

พี่ที๋โรงงานเห็นเราก็บอกว่าจะให้ลูกเรียนภาษาญี่ปุ่น

มองภายนอกก็ดีนะอาชีพนี้ แต่แม่งแอบเสียสุขภาพกายและสุขภาพจิตเบาๆ

มีปัญหามากก็เรื่องเวลากับเนื้อหางานนี่แหละ

เมื่อวานยุ่งแทบตาย วันนี้กุนั่งว่างอ่านตำนานกรีกจนจบอ่ะคิดดู

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s