04 การสอบวัดระดับ N1 ครั้งแรก

ขอบอกเลยว่าชีวิตที่เรียนภาษาญี่ปุ่นมาเนี่ย ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะสอบ N1 ตั้งใจเอาไว้ว่า เอาแค่ระดับ 2 (ตอนนั้นยังเป็นระบบเก่าอยู่) ก็พอแล้ว

สอบได้ระดับ 3 ตั้งแต่ม.ปลาย พอเข้ามหาลัย อาจารย์ก็ไซโคให้สอบระดับ 2 ไอ้เราก็สอบๆไป

สอบครั้งแรกพูดได้เต็มปากเลยว่ากามั่ว คะแนนก็ออกมามั่วๆสมกับระดับความกลวงในสติปัญญา

ผลออกมาก็สอบตก ไม่ได้นิคิว(ระดับ 2) แต่ได้ซุยกิว(ควาย)มาแทน

สอบระดับ2 ครั้งที่ 2 ก็ยังรักษามาตรฐานเอาไว้ได้ ได้คะแนนเพิ่มมาหน่อยหนึ่ง ไม่ได้อ่านหนังสือเหมือนเดิม

สอบครั้งที่ 3 เริ่มอ่านแล้ว แต่อ่านน้อยไปหน่อย ได้แค่เกือบผ่าน บริจาคเงินมันทุกปีเพราะอาจารย์ชอบไซโคให้สอบ

พอขึ้นปี 4 ไม่สอบแล้ว ไปญี่ปุ่นดีกว่า กลับมาก็สอบ ผ่านแล้วก็ทำงาน ทำงานแล้วก็ไม่สอบไปปีนึง

(จริงๆถ้าตั้งใจอ่านหนังสือ สอบสัก 2 ครั้งก็น่าจะผ่านแล้วนะ ที่ตัวเองไม่ผ่านเพราะคิดว่าไม่ได้ตั้งใจให้มากพอ)

แล้วก็มีครั้งนี้แหละที่เริ่มสอบ N1 ครั้งแรก ตอนแรกคิดว่าเอาแค่ N2 ก็พอแล้ว
แต่ตอนไปทำงานพิเศษที่ญีปุ่น ซุปเปอร์ไวเซอร์ถามว่า “หา? นี่เธอยังไม่ได้ N2 อีกเหรอ แล้ว N1 ล่ะไม่สอบเหรอ?”

ห่านนนน ตอนนั้นให้กุอยู่หลังร้าน ล้างจานทั้งวัน เมิงจะเอาใบวัดระดับไปทำไม

เอาวะ เผื่อเค้าถาม เออ ตูจะสอบจนมันหมดแหละ ผ่านเมื่อไหร่จะได้รู้สึกเหมือนบรรลุอะไรสักอย่าง

แต่เป็นคนที่ถ้าอยู่เฉยๆจะไม่ทำไง จะไม่ขยันด้วยตัวเอง ก็ต้องหาแรงบันดาลใจ

เลยไปสัญญาไว้กับเพื่อนคนญี่ปุ่นที่สนิทกัน ว่าฉันจะสอบ N1 ให้ได้นะ (เพื่อนคนนี้ทำงานร้านอาหาร แต่ก็เป็นครูสอนภาษาญี่ปุ่นให้คนต่างชาติด้วย)

เอาวะ สัญญาแล้วก็ต้องทำ มันก็เลยทำให้สมัครและไปสอบในครั้งนี้

ถามว่าทำได้มั้ย ก็ไม่เชิงหรอก แต่ก็พยายามอ่านทั้งหมด และไม่หลับด้วย

ต่างจากตอนที่สอบ N2 ครั้งแรก ไม่เข้าใจ ไม่อ่าน มั่วหมดเลย หลับด้วย

คิดว่าผลครั้งนี้ก็คงไม่ผ่าน แต่ก็ได้พยายามแล้ว เข้าใจดีว่าความรู้ที่ตัวเองมีตอนนี้ยังไม่พอ

ก็จะพยายามสะสมความรู้ไปเรื่อยๆ แต่ไม่มีเวลาตั้งใจอ่านหนังสือจริงจังเท่าไหร่

ไหนจะทำงานประจำ ไหนจะแปลงาน แต่มันก็ไม่ใช่ข้ออ้างหรอกนะ ยังไงก็ควรจะอ่านหนังสือแหละ

ก็สอบมันไปเรื่อยๆสักปีละครั้ง วันใดความรู้ในสมองน้อยๆของเราพอเมื่อไหร่ก็คงจะผ่านเองแหละ

จากคนที่ไม่ได้เรียนภาษาญี่ปุ่นเพราะชอบ เรียนมาจนถึงทุกวันนี้ก็ดีใจแล้วล่ะ

เราคงไม่เอาสิ่งที่เรารักมาเป็นงาน เพราะกลัวเราจะสูญเสียสิ่งที่เรารักไป เพราะขึ้นชื่อว่างานมันก็ไม่สนุกหรอก

แต่เราก็พยายามอยู่กับงานของตัวเองให้ได้ พยายามไม่เกลียด คิดซะว่ามันเป็นงาน เป็นหน้าที่ที่ต้องทำ

พอกลับถึงบ้านก็โยนมันทิ้งไว้หน้าประตู แล้วก็ไปทำสิ่งที่เรารัก

เช้ามาก็เอางานมาใส่หัวใหม่ วนลูปไปเรื่อยๆแบบนี้จนกว่าเราจะเจอหนทางที่ดีกว่านี้ในการใช้ชีวิต

พอมามองย้อนกลับไป เออ เราว่าตัวเองดีขึ้นนะ จากคนไม่พยายาม ไม่เอาอะไรสักอย่างทำตามใจตัวเองทุกอย่าง

มาทำสิ่งที่ควรทำ ทำหน้าที่ อดทนทำสิ่งที่ไม่ชอบเพราะคำว่าความรับผิดชอบ

นี่ล่ะมั้งสิ่งที่เรียกว่าความเป็นผู้ใหญ่ที่ตอนเราเป็นเด็กเราพยายามโยนมันทิ้งให้ไกลที่สุด

แต่ตอนนี้หมดเวลาหนีแล้ว ปัญหาแบบผู้ใหญ่ๆรุมล้อมเราไว้ทุกด้านแล้ว

หนีไม่ไ่ด้ก็ต้องเผชิญหน้ากับมัน!

Advertisements

One thought on “04 การสอบวัดระดับ N1 ครั้งแรก

  1. […] การสอบวัดระดับ N1 ครั้งแรก […]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s