03 หาแรงบันดาลใจ กำลังใจก็สำคัญ

ออกตัวไว้ก่อนเลยว่าเราเป็นคนที่ไม่ได้ชอบภาษาญี่ปุ่นเลยสักนิด และไม่ได้เรียนได้ดีด้วย

ตอนม.ปลายที่เลือกเรียนภาษาญี่ปุ่นก็เพราะไปเรียนวิทย์-คณิตได้ 3 วันแล้วไม่ชอบอาจารย์ที่สอนก็เลยย้ายห้องหนี ไม่ใช่ไม่ชอบวิชานะ แต่ไม่ชอบอาจารย์ (อคติชิบหาย เหตุผลแค่นี้เนี่ยนะ?) แล้วแม่ก็ดันบ้าจี้ให้ย้ายได้ตามใจ

นอกจากวิทย์-คณิต ที่โรงเรียนมี ศิลป์-คำนวณ ศิลป์-สังคม ศิลป์-ฝรั่งเศส และ ศิลป์-ญี่ปุ่น(เพิ่งเปิดเป็นปีที่ 3)

เอาก็เอา ศิลป์-ญี่ปุ่นนี่แหละวะ

พอย้ายเข้าไปเราก็จะพบเพื่อนร่วมห้องที่ ชอบดารานักร้องญี่ปุ่น เจ-ป๊อบกำลังมาแรง หรือชอบการ์ตูนญี่ปุ่น หรือชอบในภาษาญี่ปุ่น

เอาแล้วไง…สิ่งที่คนอื่นมี แต่เราไม่มี นั่นก็คือ “แรงบันดาลใจ”

เมื่อเรารักในอะไรสักอย่าง เราจะมีแรงผลักดันให้มีความสุขในการทำสิ่งนั้นๆ และเมื่อเราทำด้วยความรัก เรามักจะทำได้ดีขึ้นเสมอ

การเริ่มเรียนภาษาญี่ปุ่นขั้นต้นของเรา ขณะที่คนอื่นมี “แรงบันดาลใจ” เป็นทุน แต่เราไม่มีอะไรเลย

และเราก็ไม่ได้เรียนภาษาญี่ปุ่นได้ดีเสียด้วย ภาษาญี่ปุ่นของเรานั้นอยู่ในขั้นกลางๆของห้อง

แต่มันก็มีเหตุให้เราเลือกเรียนภาษาญี่ปุ่นต่อไปในระดับมหาลัย ถึงแม้จะไม่ได้ชอบก็ตาม

ตอนที่จะเลือกคณะที่จะไปสอบ เราโดนคุณครูเรียกคุย แล้วบอกว่า “ครูได้ยินมาว่าทรายจะไปสอบเชียงใหม่ จะไปสอบคณะอะไรเหรอ”

“สื่อสารมวลชนค่ะ” ตอบไปแบบซื่อๆไม่ได้คิดอะไร ทันใดนั้นก็เหมือนมีฟ้าผ่าลงมากลางใจ “ครูไม่อยากให้ทรายเลือกคณะนั้นเลย อยากให้ทรายเลือกเรียนญี่ปุ่นมากกว่า ครูว่าทรายจะมีงานทำแน่ๆและหัวเราก็น่าจะไปไหว นะ อยากให้เลือกเรียนญี่ปุ่นมากกว่า” ทำไงดีวะ คุณครูขา หนูไม่ได้ชอบภาษาญี่ปุ่นขนาดนั้น หนูไม่มีแรงบันดาลใจในการเรียนภาษาเลยค่ะ แต่ด้วยคำพูดและสายตา มันทำให้เราปฏิเสธไม่ได้จริงๆ

ด้วยประการฉะนี้เราก็เลยเรียนเอกภาษาญี่ปุ่นต่อโดยที่ไม่ได้มีความชอบอะไรเลย ตอนม.ปลายหลายๆคนอาจจะแค่เรียนๆไปงั้นๆ แต่พอเข้าสู่มหาลัย เราควรจะต้องมีเป้าหมายแล้วว่าเรียนอะไร เพื่อทำงานอะไร

แต่อีนี่ไม่ค่ะ ไม่มียังไงก็ยังไม่มีอยู่อย่างงั้น เรียนเพราะถูกบังคับกลายๆ เกรงใจคุณครูหน่อยๆ

อาจารย์ที่มหาลัยก็สัมภาษณ์เราไปเหมือนเค้าก็ดูออกว่าใจเราอยากจะซิ่วไปเลือกคณะที่ตัวเองอยากได้ตั้งแต่แรก พอเข้าไปเรียน อาจารย์ไม่ได้ห้าม แต่จะคอยถามบ่อยๆว่าเป็นยังไง ยังอยากซิ่วอยู่รึเปล่า

สรุปคืออยู่ท่ามกลางคนที่ชอบอะไรเกี่ยวกับญี่ปุ่น ทุกคนดูมีแรงบันดาลใจ แต่เราก็ยังไม่มีเหมือนเดิม

จนปี 3 ที่มหาลัยบังคับให้แข่งสุนทรพจน์ แล้วจะมีอาจารย์ที่ปรึกษาคนไทยและคนญี่ปุ่น เราได้อาจารย์ที่ปรึกษาคนญี่ปุ่นเป็นอาจารย์ที่ยังเด็กๆอยู่เพิ่งจบมาไม่นาน อาจารย์ก็เด็กเราก็เด็ก ตอนปี 2 เรียนวิชาของอาจารย์เราก็หลับตลอดซะด้วยสิ

แต่อาจารย์น่ารัก หน้าคล้ายๆแทยอน SNSD ความสามารถพิเศษของอาจารย์คือ วิ้งค์~ อาจารย์เคยทำในคลาสครั้งหนึ่ง (ซึ่งเป็นครั้งเดียวที่เราตื่น)

แต่การเข้าไปพูดคุยกับอาจารย์บ่อยๆ มันทำให้ลดช่องว่างระหว่างนักศึกษากับอาจารย์มากขึ้น เราเริ่มเข้าใจอาจารย์มากขึ้น และคิดว่าตัวเองควรตั้งใจเรียน เพราะอาจารย์ก็ตั้งใจสอนเรามากๆ

เราเอาสุนทรพจน์ที่ทำไปแข่งของสสท.ด้วย ผลก็คือเราได้ที่ 1 เฮ้ย..ความตั้งใจ ความพยายาม ความอยากทำ ความชอบ มันมีผลแฮะ

แต่แข่งของมหาลัยเราไม่ได้รางวัลนะ เพื่อนเราเทพมาจุติกันทั้งนั้น

หลังจากนั้นเราเลยคิดว่าเราจะพยายามกับภาษาญี่ปุ่นให้มากขึ้น เพราะอาจารย์น่ารัก

อาจารย์กลับญี่ปุ่นตอนก่อนเราจะไปแลกเปลี่ยนที่ญี่ปุ่น

1ปีที่อยู่บนประเทศเกาะเหมือนกัน แต่เราไม่ได้เจออาจารย์เลยเพราะอาจารย์อยู่โตเกียว แต่เราอยู่โอซาก้า แถมปีที่เราไป ดันไม่มีโครงการในมหาลัยที่อาจารย์คนนี้สอน (แต่มีในปีถัดมาและรุ่นน้องเราได้ไป เจ็บใจยิ่งนัก!)

เรายังคงติดต่ออาจารย์เป็นประจำ ถึงแม้จะไม่บ่อย แต่ก็ไม่หายไปไหน ส่วนมากเราจะส่งเมลล์ไป แล้วอาจารย์ตอบกลับมา ถือว่าได้ฝึกภาษาญี่ปุ่นด้วย

แต่เมื่อวานอาจารย์ส่งเมลล์มาหาเราก่อน อาจารย์เข้าใจว่าบัญชีธนาคารที่ไทยของอาจารย์ตัดไปแล้ว ถอนเงินออกไม่ได้ ก็เลยตกใจมาก ถามเราว่าพอจะทำอะไรได้มั้ย เราเลยตอบไปว่าปกติมันน่าจะยังไม่ตัด ก็แปลระเบียบบัญชีเงินฝากท้ายเล่มข้อที่เกี่ยวข้องไปให้ แล้วบอกให้อาจารย์ไปกดเงินที่ตู้ยูโจะดู (ธนาคารของไปรษณีย์ญี่ปุ่น)

อาจารย์ตอบเมลล์กลับมาว่ากดได้แล้ว บัญชียังไม่ตัด และขอบคุณเรามามากมาย

ดีใจจัง การที่เรามีประโยชน์กับคนที่เราปลื้มมันดีแบบนี้นี่เอง ดีจังเลยที่เราเรียนภาษาญี่ปุ่นและช่วยอาจารย์ได้

มีกำลังใจในการอ่านหนังสือสอบขึ้นเยอะเลย แต่รอบนี้คงสอบไม่ผ่านหรอก วันสอบวัดระดับใกล้เข้ามาแล้ว ความรู้ในหัวยังกลวงโบ๋เหมือนเดิม

เอาน่า อย่างน้อยๆตอนนี้เราก็มีแรงบันดาลใจแล้ว ^____^

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s